به یاد روز ۲۵ خرداد افتادم دو روز مانده به انتخابات همه خیابان پر از برگه های تبلیغاتی کاندیداهای ریاست جمهوری بود میلیاردها تومن پولی که خرج چاپ انواع کاغذهای تبلیقاتی از هر جنسی شده بود روی زمین سراسر خیابان را فرا گرفته بود هیچ کس به اسکناس هایی که زیر پایش ریخته شده بود توجه نمی کرد .      مردی در گوشه  خیابان نشسته بود و با کلارینتش آهنگی غم انگیز می نواخت و ساک ورزشی کوچک جلو اش منتظر چند اسکناس ۵۰ یا چند سکه ۱۰ یا ۲۵ تومانی بود.

او متعلق به نسلی بود که در شکل گیری افکار جدید جامعه ایران موثر و تمامی تلاششان برای همین منظور شکل گرفته بود.نسلی از افراد متعدد با سلایق مختلف و ایمانی که به کارشان داشتند. 

چه تعداد از این گونه افراد که یا مردند یا کشته شدند جانشین پیدا می کنند  مشکلی است که در جامعه  ایران با آن روبرو هستیم.

نقش کرامت انسانی در جامعه شناسی:

امروزه بیش از هر زمان دیگری تخصص گرایی بر تمامی جنبه های علمی و کاربردی حتا هنری تاثیر داشته است.تخصص گرایی اینچنین وانمود می کند که تو نتوانی در امور دیگری غیر از تخصص که داری دخالت کنی ، این خود سبب بیکانگیفرد نسبت به خود و محیط پیرامونش می شود و جهان واقعی فرد را محدود و یک بعدی می کند و او را در خدمت نظام های غالب در می آئرد ، نه به این دلیل که فرد  نمی نخواهد بلکه اینگونه القا می شود که نمی تواند . اینگونه تخصص گرایی با همه ابعادش در زندگی مدرن جا باز کرده و رفته رفته وارد کشورهایی می شود که الگویی جز الگوی دنیای مدرن غرب ندارند . الگئیی که بیش از همه فرد را محدود و تحت سلطه در آئرده تا اهداف سیستم های سیاسی  - اقتصادی برآورده شود .

از طرفی جنبه های مثبت این نظام چیزی جز تاثیرات مثبت در حیطه عمل و پیشرفت آن تخصص به دنبال نداشته است اما در آن  سوی سکه متخصصین جز پیاده کردن اهداف از پیش تعیین شده کاری دیگر انجام نمی دهند . علم جامعه شناسی در ابتدا با افرادی آگاه به جامعه عصر خود که دغدغه جز تغییر و اصلاح نداشتند تا معضلات اجتماع را در جهت منافع مشترک انسانها رفع کنند، پا به عرصه وجود نهاد .

اما امروزه دستمایه قدرت های سیاسی و اقتصادی قرار گرفته تا بهتر بتوانند نفوذ خود را بر جامعه اعمال کنند .

جامعه شناسی هر چقدر هم که تخصصی شود محال است جنبه های گوناگونی که به اجتماع تاثیر دارند را از هم جدا بداند یا به مصلحتی یک را بر دیگری ارجع دانسته و حتا اقلم بیندازد و صرفا در محدوده آماری یا گزارشات صرف در جا بزند .

البته منظور این نیست که جامعه شناس با ارایه نظریاتی کلی و آرمانی دست به پیشگویی های یوتوپیایی بزند و هر چیز را از بیخ و بن نفی کند و با این روند عده ای را در خلسه و یا عده ای دیگر را به سمت جنون و اغتشاش سوق دهد . بلکه هدف او روشنگری است و این روشنگری چیزی نیست جز آگاه کردن فرد از جایگاهی که در اجتماع دارد و مورد سو ء استفاده قرار گرفته است و خط بطلان بر هر گونه استثمار و استحماری است که در همه جا بر فرد اعمال می شود ، با تاکید بر آن که ارتباط انسان با جامعه خویش برای همزیستی مسالمت آمیز در جهت رفع نیاز های اولیه و عالیه اش و به دور از هر گونه منفعت طلبی و غرض ورزی های شخصی ، اجتماعی انسان را شکل بخشیده است .

 امروزه با همه ادعاهایی که شنیده می شود نا برابری های اجتماعی ، خشونت علیه زنان و کودکان ، انواع خوشنت های خیابانی ، فقر و گرسنگی ، بیکاری ، عدم امنیت ، جنگ ، شیوع تسلیحات عظیم کشتار جمعی ، خصومت های قومی و نژادی ، بیسوادی و بسیاری معضلات و مشکلات فردی و اجتماعی دیگر ، در سراسر جهان دیده می شود و هیچ کاری در جهت رفع آن صورت نمی گیرد .

شاید کرامت انسان فراموش شده و انسان بازیچه ای شده تا منافع عدهای اندک برآورده شود . آن عده ای که با تبلیغات گسترده با تحمیق توده ها در جهت استحکام پایه های خود می کوشند .  

همچنین نیاز های جدیدی شکل گرفته اند که کارکردشان فقط در اسارت کشیدن فردیت انسان است برای سودهای کلانی که به جیب صاحبان شرکت های غول پیکر اقتصادی سرازیر می شود .

شاید بیگانگی آدمی از خود و اجتماع یکی از بزرگ ترین معضل های دنیای جدید باشد. .

بیگانگی از جامعه ای که تک تک انسان ها وجود یکدیگر را حس می کنند و بی خیال از کنار هم می گذرند . شبکه های ارتباطی نیز در جهت ایجاد بیگانگی  برای برآوردن اهداف از بالا تعیین شده اذهان را به طرفی سوق می دهند که جذابیت کالاهایشان بیشتر نمود پیدا کند و در سمت دیگرش آنچه را مغایر هدف خود می بیند یا کمرنگ نشان می دهند یا می اهمیت .

شعارجهانی سازی و تبلیغات پیرامون آن چیزی جز ادامه فرایند بیگانه کردن فرد برای به دام انداختن او در چهارچوب دروغین سرشار از آرامش (اما در حقیقت تهی از آن) نیست با ارایه این رویا که وسایل ارتباطی او را در  همه جای جهان قرار داده و غافل از این که با این ترفند می خواهند او را محدود تر و تحت سلطه بیشتر در آورند . این بیگانگی عصری دیگر را رقم می زند ، عصری که انسان بازیچه شرکت های بزرگ اقتصادی به مصرف کنندگانی صرف یا اجزایی مکانیکی در بدنه آن نظام تبدیل می شوند و تهی از هر گونه احساسات عالی به موجودی تبدیل می شوند که جز ارضای نیازهای سر هم بندی شده هدفی ندارند .

جامعه شناسان سطحی نگر تنها در برآوردن اهداف از پیش تعیین شده نظام ها پیش می روند و نمی توانند از این منجلاب بیرون آیند ، آنها همچون ماشینی برنامه های وارده را انجام و تحویل می دهند .

تا زمانی که آدم پر از ضعف می باشد این برج عاج نشین است که برای همه چیز نسخه می پیچد و فکر می کند درست رفتار کرده است.

هدف من این است که جهان را از زاویه ای که می بینم شرح دهم اگر کسی با من همراه شد دستش را می فشارم .

و این دستها می تواند راهی جدید در روند تاریخ شکل دهد .البته این هیچ چیزی مبنی بر درست بودن عملمان را ثابت نمی کند بلکه تنها تجربه ای است برای زیستن در این جهان.

این همایش برای فشار به گروه هشت که شامل قدرتمند ترین کشورهای جهان به لحاظ اقتصادی است برگذار شد.باید ببینیم امروز این همایش نقشی در تصمیم گیری های این گروه دارد .

امروزه ثابت شده ریشه همه نا امنی ها وجود فقر و نابرابری های موجود در کشورها است که کشورهای صنعتی از سالها ییش به آن دامن زده اند.

امید که راه افرادی چون آلبرت شوایتزر الگویی برای فعالیتهای بشر دوستانه قرار گیرد.

۶-حداد عادل با کمال پرویی از بلژیکی ها خواسته که تشریفاتشان را آن طور که ملا ها دوست میدارند بر پا کنند.صرف نظر از برخورد به حق بلژیکی ها حداد عادل فراموش کرده که هر خارجی که به ایران میاید مجبور است به قوانین ایران تن دهد و مثلا روسری سر کند.

اما برای حداد عادل و همراهانش باید قوانین و فرهنگ کشور میزبان را تغییر دهند.

آقای خاتمی اینها چنان گفتگوی تمدنهایی راه بیندازند که صد تا سامویل هانتینگتون در خواب هم نبینند.

الف-یا انقدر فشار وارد میکنند که جامعه توان خود را از دست بدهد وعکس العملی منفی و انفجار گونه از خود نشان دهد .

ب-یا فشار همراه با فریب توده ها سیاست آنها باشد سیاستی که مخصوصا در انتخابات ۲۷ خرداد به کمال خود رسید. در این صورت هزینه ای که مردم باید به پردازند بیشتر و زمان بر خواهد بود.

اما در تاریخ انقلاب ایران این نخستین بار است که رییس دولت باری از انواع اتهامات را بر دوش خود حمل می کند.

امروز  ایران مورد توجه تمام کشورها قرار گرفته.به خاطر شرایط خاص ایران کشورهای صنعتی نمیتوانند نسبت به ایران بی تفاوت باشند. به همین خاطر شکل گیری یک حکومت افراطی سنتی سبب نابودی نظام خواهد بود.

احمدی نژاد و باند پشت سرش نمی خواهند چنین چهره ای در مجامع بین المللی از خود نشان دهند به همین دلیل غیر ممکن است وجهه خود را با چیز های پیش پا افتاده خراب کنند آ نها زیرکانه برنامه هایی برای مسایل فرهنگی پیاده خواهند کرد که بدون انکه حساسیت ایجاد کند به مقاصدشان نزدیک شوند.

و از طرفی به خاطر اصول گرا بودنشان می خواهند ثابت کنند که بهتر از اصلاحطلبان توانایی انجام شعارهایشان را دارند.

هم سو شدن دولت با سایر اجزا در نظام جلو بسیاری از سنگ اندزی ها و پاپوشها برای دولت را از میان میبرد....

باید توجه داشت که اولا به آ نچه ما داریم آزادی نمی گویند دوما همین کم شدن نسبی فشار بر اقشار جامعه فشاری بوده که مردم ایران به نظام وارد کرده  تا کمی شرایط را به نفع خود تغییر دهند. 

کسی از سوی نظام ایران به مردم چیزی نداده که کسی دیگر بتواند ان را باز پس گیرد.

حتا برای کسی مثل من که زمانی علاقه ای به این فناوری جدید نداشت.

۱-مارسل پروست نویسنده فرانسوی که تمام بدبختی های زندگیش را در رمان عظیمش میریزد من را بسیار تحت تاثیر قرار داده است بخوصوص زندگیش.پسری با حالت های دخترانه که در جامعه ان روز فرانسه جز تمسخور چیزی ایدش نمیشود .سخت به من شباهت داشته .من هم در این جامعه جز  تمسخور چیزی دیگر ندیدم من محکوم به چیزی بودم که ذره ای در  به وجود آمدن ان دخیل نبودم.

به این خاطر خود را مارسل ایرانی نامیدم نه به این منظور که نویسنده بزرگی هستم بلکه مثل او بسیار   از تفکر احمقانه مردم زجر کشیده ام.